إِنّا لِلّهِ وَإِنّا إِلَیهِ رَاجِعُونَ
امروز، تاریخ در سوگی سترگ فرو رفته و زمان، قامت خویش را در برابر این اندوه خم کرده است.
شهادت مظلومانه رهبری که عمر خویش را در طریق عزت و استواری این سرزمین صرف کرد، نه فقط فقدان یک فرد، که جراحتی عمیق بر جان یک ملت است.
او، آینهدار رنجهای مردم و پاسدار آرمانهایی بود که در طوفان حوادث نیز خم به ابرو نیاورد.
دست تقدیر، اگرچه او را از میان ما برگرفت، اما نام و مرامش را در حافظه تاریخ جاودانه ساخت.
این شهادت، روایتی تلخ از مظلومیت حق در برابر هیاهوی باطل است؛ روایتی که وجدانهای بیدار را به تأمل وامیدارد.
امروز، نه فقط اشک، که سکوت نیز زبان اعتراض شده است؛ اعتراضی به ظلمی که بیپروا بر قامت حقیقت فرود آمد.
با این همه، راهی که او پیمود، در غبار فراموشی گم نخواهد شد.
خون مظلوم، چراغی است که تاریکی را رسوا میکند و مسیر آینده را روشنتر میسازد.
ملتی که ریشه در ایمان و صبر دارد، از دل این ماتم نیز قامت برخواهد افراشت.
یادش جاودان، نامش بلند، و راهش، چراغ هدایت فردای این سرزمین باد.
