در این روزها که آتش به پرچم میزنند،
با کینه به نورِ نامِ رهبر میزنند،
پندارِ عدوست کز رهِ تهدید و فریب
بر ملتِ ما نقشِ ستمگر میزنند.
اما وطن از شعله نلرزد هرگز،
قرآن ز نفسِ باد نریزد هرگز،
بیدار شدهست عالم و میداند خوب:
منجی ز دلِ ایمان گریزد هرگز.
نه پرچم ما به بادِ کینه خم است،
نه رهبر ما اسیرِ بیم و ستم است،
اسلام چراغِ راهِ فردای جهان،
این وعدهٔ صبح از افقِ ما رقم است.
حمیده انصاری پور
