عروسی باید بوی زندگی بدهد؛ بوی گل و لبخند، بوی پیراهن نو، بوی سفره‌ای که برای آغاز یک زندگی پهن شده است. باید صدای خنده مادرها باشد و اشک شوق پدرها؛ باید دختر و پسری باشند که دست در دست هم، نخستین صفحه زندگی مشترکشان را ورق می‌زنند. اما آمریکا، این مدعی دروغین حقوق بشر، حتی به عروسی هم رحم نکرد. در سیریک هرمزگان، جایی که خانواده‌ها برای شادی گرد …

ادامه مطلب

مشارکت در تأمین لوازم‌التحریر برای ۱۶۸ کودک نیازمند به یاد شهدای مظلوم میناب هر همراهی، یک قدم برای ساختن فردایی بهتر شماره کارت: ۵۰۲۲۲۹۱۳۳۰۸۱۹۹۹۴ به نام: حمیده انصاری‌پور محل تحویل اقلام: تجمع مردمی میدان دریاچه شهدای خلیج فارس تهران رواق دارالذکر

ادامه مطلب

کودکانِ این روزهای جنگ، زودتر از آنچه باید، بزرگ شدند… نه با بازی، نه با خنده، نه با قصه‌های شبانه، بلکه با صدای انفجار، با بوی دود، با سکوتی که بعد از رفتنِ عزیزانشان جا ماند. کجای دنیا نوشته‌اند دست‌های کوچکی که باید مداد بگیرند، باید به جای آن، قابِ عکس پدر را در آغوش بکشند؟ کجای انسانیت پذیرفته است چشمانی که باید برقِ شیطنت داشته باشد، با اشکِ داغِ …

ادامه مطلب

چهل روز گذشت و دل هنوز آتش است در سوگ تو، هر کوچه پر از خواهش است رفتی و زمان، بی‌تو نفس کم آورد نامت سندِ بیداری و آرامش است حمیده انصاری پور

ادامه مطلب

چهل روز از آن مصیبت عظیم گذشته است؛ چهل روز از عروج مظلومانه رهبری که سایه‌اش پناه دل‌های بی‌شمار بود، اما هنوز داغ این فراق، نه فروکش کرده و نه در قاب واژه‌ها می‌گنجد. پیکر او، هنوز بر شانه‌های انتظار تاریخ مانده است و خاک، شرمسار از آن است که چنین امانتی را در آغوش کشد؛ گویی زمین نیز تاب این وداع را ندارد. این چهل روز، نه فقط شمارش …

ادامه مطلب

در کوچه‌ی درد، خنده‌ها خاموش شدند گل‌های امید، ناگه فراموش شدند مادر به نگاهِ خیس خود می‌گوید: کودکانم چه زود، قصه‌ی آغوش شدند… حمیده انصاری پور

ادامه مطلب

در میان واژه‌های این پیام، نه فقط سخن، که روح یک تاریخ جاری‌ست؛ گویی صدای ملتی است که از دلِ رنج، برخاسته و هنوز ایستاده است. این کلمات، تنها خبر از یک فقدان نمی‌دهند، بلکه روایتِ عبورند… عبور از داغی بزرگ، به سوی افقی که هنوز روشن است. در آن، رهبری نه یک جایگاه، که امانتی الهی تصویر می‌شود که از دستی به دست دیگر، در امتداد ایمان و مسئولیت …

ادامه مطلب

در آتشِ جنگ، خانه‌ها ویران شدند دل‌های صبور، زخمی و طوفان شدند با رفتنِ آن رهبرِ استوارِ وطن، فرزندانش ایستادند و ایران شدند حمیده انصاری پور

ادامه مطلب

آنکس که دَمِ عید به ما جان می‌داد با نغمه‌ی خود، بهارمان سامان می داد عید آمد و آن نغمه دگر خاموش است در دل ما زِ یاد او آتش است حمیده انصاری پور

ادامه مطلب

گاهی واژه‌ها کم می‌آورند… وقتی غم، آن‌قدر بزرگ است که در هیچ جمله‌ای جا نمی‌شود. وقتی داغ، نه فقط بر دل یک انسان، که بر شانه‌های یک تاریخ می‌نشیند. این روزها، تو ایستاده‌ای… در حالی که هنوز عطر پدر در خاطره‌ها جاری‌ست و جای خالی همسر، در سکوت لحظه‌ها فریاد می‌زند. داغی چنین سنگین، هر دلی را می‌شکند… اما تو، با همان دلِ داغدار، تکیه‌گاه یک ملت شده‌ای. ما اندوهت …

ادامه مطلب